· 

Zingeving Woede bij Verlies (Stadium 2)

Woede bij verlies (tweede stadium)


Dit stadium kent vele vormen: woede op je geliefde. Woede dat hij er tussen uit is geglipt, woede dat je in de steek bent gelaten. Woede hoeft niet altijd logisch of terecht te zijn. Je kunt bijvoorbeeld boos zijn dat je het niet aan hebt zien komen. Je kan boos zijn op hulpverleners dat ze het niet hebben zien aankomen, je kunt boos zijn dat het net jouw dierbare moest overkomen. Je kan boos zijn dat je alleen bent achter gebleven, dat je meer tijd samen had willen doorbrengen. Je kunt ook woedend zijn op jezelf dat je het niet aan hebben zien komen of dat je het had kunnen voorkomen. Niet dat dat had gekund maar je had het zo graag gewild. De wil om een leven te redden is niet hetzelfde als het vermogen een dood te voorkomen. Maar vooral kun je boos zijn op het onverwachte , onverdiende en ongewilde situatie waarin je je bevind. 

  

Woede is een noodzakelijk stadium van het helingsproces. Wees ook bereid dit te voelen en duw het niet weg.Hoe meer je het toe laat des te eerde zal het ook vervliegen en des te diepgaander zal het helingsproces zich voltrekken. Onder de woede schuilen veel emoties en daar zul je gaandeweg aan toe komen. Woede is de emotie die we het meest gewend zijn te beheersen. De woede gebruiken we vaak om de onderliggende gevoelend te mijden tot we er klaar voor zijn deze onder ogen te zien. Het is een nuttige emotie. Totdat je de eerste golven ervan voorbij bet, dan ben je klaar om dieper te gaan. Maar weet dat in het rouwproces en verdriet je nog vaak door de woede in zijn verschijningsvormen bezocht wordt.  

Onder woede zit pijn, jouw pijn!

Het is vanzelfsprekend dat je je enorm in de steek gelaten voelt. Woede is kracht en kan ook een anker zijn dat je tijdelijk houvast kan bieden in datgene wat je verloren bent. In het begin zal het verdriet aanvoelen alsof je verdwaald bent op zee en je geen land ziet. Je hebt nergens binding mee. Je wordt bijvoorbeeld boos op iemand die niet op de begrafenis was, of dat er iemand niet genoeg naar jou omkijkt. Vertel mensen om je heen hoe boos, hoe woedend je bent. Deel het met vrienden, schreeuw het in een kussen van je af. Zoek manieren om er uiting aan te geven zonder dat je jezelf of andere pijn doet. Ga lekker wandelen, zwemmen, tuinieren, fietsen etc. Alle soorten van lichaamsbeweging helpt om je verdriet naar de oppervlakte te laten komen.

 

Voel de woede maar heb er geen oordeel over.  Hou er rekening mee dat de woede vele vormen kan aannemen. Denk hierbij aan woede tegen de gezondheidszorg, woede tegen vrienden terwijl je deze zo hard nodig hebt. Woede dat het leven oneerlijk is. Ook kun je schuldgevoelens ervaren -  dat is eigenlijk woede die naar binnen, op jezelf is gericht. Maar jij hebt er geen schuld aan. Als jij de dingen had kunnen veranderen, dan zou je dat wel hebben gedaan, maar dat kun je niet. Woede bevestigd dat je wel degelijk kunt voelen, wel degelijk lief had en dat je wel degelijk een dierbare hebt verloren.

 

Hoe meer je woede toelaat, des te meer achterliggende gevoelens je zult ontdekken. Uiteindelijk zal woede wegebben en de gevoelend van verlies zullen een andere vorm aannemen. 

 

Laat niemand bagatelliseren hoe belangrijk het is om je woede volledig te voelen en sta ook niet toe dat iemand kritiek heeft op je woede, zelfs jezelf niet. 

 

Bron: vijf verschillende rouwfases zijn  Elisabeth Kübler-Ross

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0